作词 : โปสการ์ด
作曲 : อัจฉริยา ดุลยไพบูลย์
ในวันที่โลกมันเงียบเหงา แค่มีเธอเดินเข้ามา
อะไรที่ดูเฉยชา ก็ดูเหมือนว่า จะหายไป
อยากทำอะไรให้เธอรู้ เเต่ทำได้เพียงหายใจ
มีคนชอบเธอมากมาย ได้เเต่เก็บไว้ปลื้มคนเดียว
ใกล้เเค่ไหน เธอก็ไกลเกินไปทุกที
เลยทำได้เเค่นั้น เก็บเธออยู่ตรงนี้ละกัน
อยากบอกว่าฉันเเอบไปคิดกับเธอบ่อย ๆ
ฉันอาจจะเเอบรักเธอหน่อย ๆ
เก็บไปฝัน ไม่ใช่น้อย เธอก็คงไม่ว่า
ก็เพราะฉันอาจจะฝันมากไปนิด ๆ
ฝันว่าได้เป็นคนนั้น อยากตื่นมาได้เป็นคนสำคัญ
เป็นคนนั้นของเธอ
อยากมีตัวตนหน่อยได้ไหม ไม่ใช่คนนอกสายตา
อยากให้เธอมองเข้ามา เเล้วเห็นฉันอยู่ ในเเสงไฟ
แค่มีนาทีหนึ่งเท่านั้น เป็นคนที่โดนสนใจ
ไม่เคยต้องการมากมาย แค่ได้จำไว้ก็มากพอ
ใกล้เเค่ไหนเธอก็ไกลเกินไปทุกที
เลยทำได้เเค่นั้น เก็บเธออยู่ตรงนี้ละกัน
อยากบอกว่าฉันเเอบไปคิดกับเธอบ่อย ๆ
ฉันอาจจะเเอบรักเธอหน่อย ๆ
เก็บไปฝันไม่ใช่น้อย เธอก็คงไม่ว่า
ก็เพราะฉันอาจจะฝันมากไปนิด ๆ
ฝันว่าได้เป็นคนนั้น อยากตื่นมาได้เป็นคนสำคัญ
เป็นคนนั้นของเธอ
อยากบอกว่าฉันเเอบไปคิดกับเธอบ่อย ๆ
ฉันอาจจะเเอบรักเธอหน่อย ๆ
เก็บไปฝันไม่ใช่น้อย เธอก็คงไม่ว่า
ก็เพราะฉันอาจจะฝันมากไปนิด ๆ
ฝันว่าได้เป็นคนนั้น อยากตื่นมาได้เป็นคนสำคัญ
เป็นคนนั้นของเธอ
ฉันอาจจะเเอบรักเธอหน่อย ๆ
ก็เพราะฉันอาจจะฝันมากไปนิด ๆ
ฝันว่าได้เป็นคนนั้น อยากตื่นมาได้เป็นคนสำคัญ
เป็นคนนั้นของเธอ